| |
|
در کاوش های تپه حصار دامغان، در سالهای
1310 و 1311 ه.ش سه دوره استقرار آشکار
شده، آثار و بازمانده فرهنگ های گوناگون
از دوران پيش از تاريخ تا دوران اسلامی به
دست آمده است. مردم ساکن تپه حصار بر پايه
مهرهای استامپی (مسطح) و استوانه
ای(سيلندری) که از اين محل به دست آمده،
در دوران پيش از تاريخ دارای خط و يا گونه
ای علامت اختصاری بوده اند. |
|
|
| |
|
پيدايش اين خط می رساند که اين مردمان دارای خط
بودند و می نگاشتند و مهرهای يافت شده، پاسخ نامه
های آنان است و بی گمان با بين النهرين و درّه سند
در پيوند بازرگانی بوده اند. از سوی خاور با جلال
آباد و بدخشان از طريق شهر سوخته سيستان، تجارت
سنگ لاجورد و در کوهی داشته و به بين النهرين و
ايلام فلز صادر می کردند، زيرا در تپه حصار کوره
ذوب فلز و قطعه های ريز سری پيدا شده است. |
|
|
| |
|
بر پايه آزمايشهای کربن 14 ، ديرين ترين
لايه تمدنی حصار از 6 هزار و 600 سال پيش
استو جديدترين دوره فرهنگی در همين تپه،
در حدود 3 هزار و 900 سال پيش است. از اين
رو در بين ديرين ترين لايه های فرهنگی تا
جديدترين لايه های حصار، 2 هزار و 700 سال
معماری، فرهنگ، تاريخ و زندگی انسان نهفته
است. |
|
|
| |
|
با به دست آمدن استخوان چهارپايان، چون
گاو، گوسفند، بز، غزال، و شتر می توان
اهميت دام و دامپروری را در ميان اين
مردمان دريافت. |
|
|
| |
|
همچنين با بدست آمدن دانه های نباتی،
مانند: کنجد، پنبه دانه، گندم، جو و حتی
انگور، می توان پذيرفت که کشاورزی، کشت
دانه های نباتی، کشت گندم و جو به همان
اندازه دامپروری، شکوفا بوده است. با توجه
به گفتار بالا می توان گفت که زندگی
اقتصادی مردم تپه حصار، در سه دوره ياد
شده، بر سه اصل : پيوند بازرگانی،
دامپروری و پرورش طيور و کشاورزی استوار
بوده است. |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
